Kinderen in het outreach programma

Stichting Spirit of Faith

ANBI

Mooi voorbeeld outreachwerk

Hier een foto van Emanuel (Manu) en zijn broertje.
Geen beschrijving

Als je er onverwacht komt, liggen ze altijd te slapen op het bankje voor hun hut; of als ze niet slapen kijken ze in het niets voor zich uit.

We hebben wat" snel eten " mee zoals bananen en melk; emotieloos grijpen ze naar het eten en eten het snel op. Kinderen die niet spelen die niet lachen. Hun moeder heeft inmiddels een gratis opleiding gevolgd aan de technische school van Blessed Generation; ze was baanloos maar door verlies van man ook moedeloos.

Emanuel heeft een huidziekte en de medische staf van Blessed Generation leert kinderen hoe Emanuel te wassen en in te smeren met olie en bezoekt dermatoloog. De grootse zorg is niet de huidziekte, maar de volledige stilte - het slapen en het zitten de hele dag zonder eten en zonder moeder.

Emanuel en zijn broertje (vervolg/december 2010)

Stichting Spirit of Faith heeft zich vorig jaar ingezet voor deze kinderen. Nu,  tijdens een onverwacht bezoek, zie ik dat ze eten koken en gezellig praten. Het zijn nog steeds 3 kinderen die koken en eten, maar ze koken en eten in ieder geval. En ze praten, er is contact. Moeder  is aan het werk en ook

dat is goed. Moeder heeft nu een baan in een huishouding en dat is prima. Laten we hopen dat ze het belang van de kinderen nu weer op nummer 1 zet; ze was het spoor bijster. Grote kracht van het gezin is de oudste zoon. Hij werkt heel hard op school en is in al deze treurigheid de factor van

optimisme. Hij heeft in de schoolvakantie zowaar van kokosnoot palmbladeren een speelhut gemaakt voor zijn jongere boertjes. De jongen spreekt goed Engels. Nergens in de outreach heb ik

meegemaakt dat iemand een speelhut maakte; deze jongen zorgt voor de huishouding - eten koken en helpt zijn jongere broertjes uit het isolement. Bewonderenswaardig!

Emmanuel heeft een sponsor, zijn twee broers niet.Stichting SOF heeft de kosten voor schoolgeld betaald uit spontane donaties; maar dat geeft geen zekerheid. We zoeken naar sponsoren voor de broers van Emanuel Katana.

Geen beschrijving

broertje van Emanuel voor wie we sponsor zoeken

Geen beschrijving

oudste broer van Emanuel
voor hem zoeken we ook een sponsor

Ria

Ook dit is mogelijk gemaakt door het outreachprogramma

Geen beschrijving

Dit is mama Turkana, een nomadenvrouw. Ze heeft vier kinderen. Mama Turkana is Hiv positief. Haar jongste kind (één van een tweeling) is ook Hiv positief. Mama Turkana en haar kinderen hadden geen dak boven hun hoofd. Ze kreeg hulp via het outreach programma.

Mama Turkana volgt sinds enige tijd een opleiding aan de Technische School van het weeshuis. Daar leert ze alles over micro krediet en over het starten en runnen van een bedrijf. Door de kennis die ze inmiddels opgedaan heeft op deze school, kon ze starten met haar “bedrijf”. Mama Turkana paste niet binnen het “standaard microkrediet’. Om daarvoor in aanmerking te komen heb je een ID kaart nodig en die had ze niet. Ze kreeg toch de kans om haar eigen bedrijf te starten door hulp vanuit het outreachprogramma.

In de ochtenduren gaat Mama Turkana nog naar school en ’s middags runt ze haar winkel. In haar winkel verkoopt ze van alles, zoals borden, glazen, kinderkleding, brillen. Daarnaast heeft ze een oplaadsysteem voor batterijen en lampen. Het systeem werkt op zonne-energie. Mama Turkana verkoopt in haar winkel lampen op zonne-energie en ook batterijen. Als mensen die willen opladen, komen ze weer bij haar.

Naast haar winkel heeft ze nu een huisje gehuurd, weliswaar van stro en modder, maar ze heeft nu een eigen plek en dat is heel waardevol voor haar en voor haar kinderen. De twee oudste kinderen van Mama Turkana gaan naar school. Het schoolgeld wordt nu nog betaald met geld uit het outreachprogramma. De jongste kinderen zijn altijd bij haar.

Mama Turkana heeft weer een toekomst. Zie hoe ze er nu voor staat!

nog een voorbeeld van outreachhulp

Geen beschrijving

De “opa en oma” die in dit huisje wonen, kregen zelf geen kinderen. Jaren geleden namen ze de zorg op zich voor een weeskind (meisje) dat op hun pad kwam. Ze namen haar op in hun huis.
Dat meisje heeft later drie kinderen gekregen. Twee jaar geleden verliet ze het huis om een baan te zoeken. Ze kwam nooit terug.  Haar geestelijke toestand was zwaar. Deze moeder van de drie kinderen is nu twee jaar spoorloos.

Haar adoptie ouders zorgen nu voor adoptieve kleinkinderen- met veel liefde. Er is geen geld, de kinderen gaan niet naar school. Nieuwe kleding voor de kinderen kunnen ze niet betalen.
In hun huisje zijn geen muren. Ook dat kunnen ze niet betalen. Op de grond die ze hebben, verbouwt “opa” nu onder meer mais en er groeien bananen. Het is niet genoeg om het hele gezin te onderhouden, maar de inzet is er echt!

Deze kinderen zouden rechtstreeks naar een weeshuis kunnen,  maar wat het  outreach
programma zo uniek maakt is dat we deze mensen ook anders kunnen helpen!
 Onder meer door ervoor te zorgen dat het huis gerepareerd wordt en dat er muren in huis komen. Zorgen voor bijvoeding en kleding en schoolgeld. De kinderen kunnen op deze manier bij hun “opa en oma” blijven wonen en ze kunnen naar school.